نمایشنامه «مهر دوم» نوشته جلال تهرانی (نگارش خرداد ۱۳۸۴)، اثری شاعرانه، نمادین و اسطوره‌ای است که با الهام از ساختار تراژدی‌های یونان باستان (شامل همسرایان، پارودوس، اپیزودها، استاسیما و اگزودوس) به بررسی مفاهیمی چون قدرت، شهوت، پیمان (مهر)، خلقت و چرخه تکرارشونده نیستی می‌پردازد. داستان در خانه‌ای محقر در انتهای بیابان می‌گذرد.
زنی ساحره‌گون روایت می‌کند که در طول سالیان، طی دوره‌های ۱۰ ساله، دوازده پادشاه شکست‌خورده و تشنه به کلبه او پناه آورده‌اند. هر پادشاه برای چشیدن جادو و رویای معشوق، بخشی از اندام خود (چشم، گوش، زبان، پا، جگر و…) را با خنجر زن تاوان داده است. بدین ترتیب، دوازده شاهِ کور، کر، لال و افلیج شکل می‌گیرند که به گدایانی دربدر تبدیل شده و توسط شخصیتی به نام «گدای پشت در پشت گدا» هدایت می‌شوند. زن از تجمیع اندام‌ها، رویاها و مهرِ ستانده‌شده از دوازده پادشاه، موجودی کامل به نام «شاه سیزدهمین» می‌سازد
//شناسنامه‌ی اثر//
/مهر دوم – جلال تهرانی – نمایشنامه/
/ISBN: ۹۷۸-۶۰۰-۹۱۶۵۴-۷-۶/
/کتابخانه ملی ایران: ۲۲۴۰۳۹۸/
/۳۲ صفحه – رقعی/
/چاپ اول: ۱۳۹۵ – چاپ دوم: زمستان ۱۳۹۵/
//شمارگان: ۱۰۰۰ عدد//